เราเป็นคนจำกัดความมั่งคั่งร่ำรวยที่เราควรได้แบบไม่รู้ตัวได้อย่างไร
คนเราจะเป็นได้แค่เพียงแค่ยาจก…ตราบใดที่เขายังมีความคิดแบบยาจก ทำไมต้องใช้ชีวิตไปกับการแสดงลักษณะของคนรับใช้? หากคุณเป็นคนจริง ก็อย่าไปไหนต่อไหนด้วยท่าทางเหมือนขอทาน พูดจาเหมือนขอทาน กระทำตัวเหมือนขอทาน มีเพียงการคิดถึงความเจริญรุ่งเรืองและความอุดมสมบูรณ์เท่านั้นที่จะนำคุณไปสู่ถึงชีวิตที่มั่งคั่งและอุดมสมบูรณ์ได้ การกำหนดข้อจำกัดให้ตัวเราเองถือเป็นหนึ่งในบาปที่ร้ายแรงที่สุดของมวลมนุษยชาติเลยก็ว่าได้ ความเจริญรุ่งเรืองจะหลั่งไหลผ่านช่องทางที่เปิดกว้างเพื่อรับมันเท่านั้น และความสงสัย…
